Boudewijn Bouckaert is enthousiast over het boek van Mark Elchardus. ‘Het is een grote aanzet tot debat,’ stelt hij. Niet dat Bouckaert het met Elchardus over alles eens is, hij spaart ook zijn kritiek niet. Soms gaat Elchardus te kort door de bocht, vindt hij, of zijn ze een andere mening toegedaan. Ondanks die (menings)verschillen toont Bouckaert een groot intellectueel respect in dit diepgaand gesprek over Reset, liberalisme en gemeenschapsdenken.
Te koop als hardcover in onze webshop
In juni 2019 organiseerde Q-music een wereldrecordpoging. 24 uur lang schalde het lied Les Lacs du Connemara door de luidsprekers, terwijl de studiogasten met witte servetten stonden te zwaaien.
Om jullie te tonen dat Frankrijk zoveel mee te bieden heeft dan de geniale Michel Sardou, maakten we volgend Spotify-lijstje. En zolang u het boek Et Alors? vasthebt, bent u vrijgesteld van het wapperen met servetten of oma’s onderbroek.
De Franse attitude, charme en je ne sais quoi zijn even bekend als intrigerend en mysterieus. Auteurs Joost Houtman en Alain Mouton schreven Et alors? Waarom de Fransen zo Frans zijn. Daarin doen ze heel wat culturele, historische, bekende en minder bekende aspecten uit de doeken.
U bent ongetwijfeld bekend met de legendarische woorden van wijlen president François Mitterand: ‘Et alors?‘. Maar wist u dat Jean-Marie Le Pen een schandaal relativeerde met zijn eigen variant? ‘Als alle bedrogen Franse mannen nu op mij stemmen, word ik president.’
Via onderstaande link krijgt u alvast gratis toegang tot deze volledige passage. Het volledige boek kunt u hier bestellen.
[download_after_email id=”2457″]
Reset, het veelbesproken boek van socioloog Mark Elchardus, staat op de longlist voor de Socratesprijs. Dat heeft organisator Maand van de filosofie bekendgemaakt. De Socratesbeker is de prijs voor ‘meest urgente, oorspronkelijke en prikkelende Nederlandstalige filosofieboek dat in het voorgaande jaar is verschenen’. De uitreiking ervan vindt plaats in april, tijdens de maand van de filosofie.
Het boek, dat onlangs in negende druk ging, werd al veelvuldig besproken en becommentarieerd door onder meer politiek filosoof Patrick Loobuyck in dit opiniestuk. De Nederlandse krant NRC Handelsblad nam het boek op in de lijst met beste boeken uit 2021. Ook De Volkskrant publiceerde onlangs een interview met de auteur.
De volledige longlist voor de Socratesbeker kunt u hier raadplegen.
Reset, het veelbesproken boek van Mark Elchardus over gemeenschap, identiteit en democratie, wordt nu ook in Nederland opgepikt.
‘Het boek is een zeer erudiete kritiek op de naïeve kanten van het Verlichtingsdenken – nie werden alle Menschen Brüder, we leven in beschavingen naast en met elkaar. Daarin hoort democratie een comfortabele ervaring te zijn, geen opsomming van abstracte wetten en regels’, schrijft NRC Handelsblad.
Een half jaar voor hij afscheid nam van de Wetstraat sloeg Covid-19 meedogenloos toe en kreeg Philippe De Backer de allerzwaarste opdracht uit zijn politieke loopbaan voor de kiezen. De paniek gierde door België en de rest van Europa. Hij moest ons land zo snel mogelijk aan genoeg mondmaskers en coronatests helpen. Zes maanden lang voerde De Backer oorlog tegen het coronavirus.
We spraken met Philip over de inzet en gedrevenheid van zijn team, maar ook de frustrerende momenten. Het is duidelijk dat Philip deze taak zo professioneel heeft kunnen uitvoeren omdat hij niet langer aan politiek deed. De lessen die hij beschrijft in het boek, zijn geen lessen voor de volgende crisis, maar voor de huidige crisis. Hij beveelt het boek dan ook warm aan bij sommige regeringsleden en mensen uit de zorgsector. Wie het boek leest, begrijpt waarom sommige lezers de hashtag #philippeforpresident hebben ingevoerd.
Paul Boonefaes stelde zijn boek Zwijg! Waarom woke niet deugt voor. Moderator Luckas Vander Taelen leidde het interessante gesprek tussen de auteur en Els van Doesburg in goede banen. Bekijk hieronder het volledige gesprek:
Paul Boonefaes: ‘Ik heb veel sympathie voor de mensen die belangstelling hebben voor woke en zich aangesproken voelen door de problemen die er werkelijk zijn. Woke-activisten zelf vertonen meer kenmerken van een religie.’
Els van Doesburg: ‘In mijn ogen is het basisidee van woke empathie. Alleen ontspoort dat totaal, het monopolie op empathie ligt bij woke. Als je het niet eens bent, ben je gevoelloos en moreel fout. Voor mij is het een soort dwangdenken.’
Het boek bestellen kunt u hier: https://ertsberg.be/boek/zwijg/ .
Op 10 december werd in Middelkerke het boek Ik krijg altijd* gelijk voorgesteld, de jongste worp van burgemeester Jean-Marie Dedecker. Professor Kerkelijk Recht Rik Torfs zorgde, in zijn eigen stijl, voor het voorwoord en een soort lofrede op de auteur.
‘Jean-Marie Dedecker hoeft geen gelijk te hebben om hem gelijk te geven,’ meent Rik Torfs. ‘Je geeft hem gelijk omdat hij een verademing is tegenover alle anderen die de waarheid ook menen te omarmen; maar dat op een minder sympathieke manier doen.’
Dat Dedecker geen fatsoenlijk mens is, bleek het mooist mogelijke compliment. ‘Hij is geen fatsoenrakker die achter een gordijn van hypocrisie denkt te weten hoe anderen moeten leven.’ Al zat aan de meeste bloemen nog een bloempot vast: ‘Jean-Marie is altijd tegen de macht. Behalve in Middelkerke.’
Het boek van Dedecker bevat een selectie van zijn columns voor Knack.be, voorafgegaan door een splinternieuw, uitgebreid en boeiend essay over het klimaat. Geïnteresseerden kunnen het boek hier kopen.
Wie nog een duwtje nodig heeft, schotelen we graag de lovende aanbeveling van Rik Torfs voor: ‘Godzijdank zijn er mensen die kiezen tegen het schijnbare fatsoen, maar voor de inhoud. Die weg bewandelt Jean-Marie al jarenlang.’
Waar wacht u nog op?
Paul Boonefaes schreef het boek ‘Zwijg, waarom woke niet deugt’. Deugen is wel heel goed gekozen in deze ondertitel want woke is de leer van de deugers. Niet akkoord en je deugt gewoon niet meer. Dan word je uitgevlakt, gecanceled zoals dat heet. Een ideologie waarbij je moet denken zoals de elite dat doet en andersdenkenden de mond worden gesnoerd, is de voedingsbodem voor een totalitair regime.
Boonefaes deed uitgebreid research naar het ontstaan van woke en brengt uitspraken van de leiders van deze beweging naar voren. Door de stippen te verbinden laat hij zien dat er een plan zit achter de manipulatie van taal waarin zelfs de betekenis van het woord vrouw niet langer onschuldig is. Een verkeerd woord gebruiken is agressie en mag dus met geweld bestreden worden.
Een boeiend boek en dus zeker een gesprek waard.
Al twintig jaar lang probeer ik om de Belgische justitie te laten toegeven dat de Franse piste — die nooit ten volle onderzocht werd — goed onderbouwd is. Laat ik er meteen op wijzen dat deze piste verscheen vanaf de eerste aanval in Waver. Acht dagen later werd ze officieel aan de kaak gesteld in België, maar geklasseerd zonder opvolging. Waarom? Dat leg ik uit in mijn boek, De bendes achter de Bende.
Ik heb er alles aan gedaan om de piste in overweging te doen nemen, maar tevergeefs. Uiteindelijk heb ik me dan maar tot de pers gericht. Er verschenen veel artikelen in de geschreven pers, er werden televisie-uitzendingen gewijd aan de Franse piste. En bij Justitie bewoog er nog steeds niets. Dus besloot ik een boek te pennen, waarin ik alles blootleg.
Alle namen worden erin vermeld. De foto’s van verdachten worden vergeleken met robotfoto’s. De gebruikte voertuigen, een precieze tijdlijn, de reden waarom er een onderbreking was tussen de twee golven van aanslagen: alles komt aan bod. Ook waarom de aanvallen gestopt zijn na de tragische aanslag op de Delhaize in Aalst, op 9 november 1985, wordt uit de doeken gedaan.
Na al die jaren denk ik te begrijpen waarom men de Franse piste niet ernstig wil onderzoek. Toch blijf ik ervan overtuigd dat men al deze doden had kunnen vermijden, als bepaalde mensen hun werk correct gedaan hadden. Als men de juiste beslissingen had genomen, als men de zoekopdracht had uitgebreid naar Frankrijk. Vandaar ook de titel van het boek.
Natuurlijk is het moeilijk intussen om nog nieuwe onderzoeksdaden te stellen voor deze piste, maar er bestaan zeer simpele en bijna elementaire middelen: DNA-onderzoek of vergelijking van vingerafdrukken. Maar men moet het ook willen.
Van bij het begin heeft men ons laten geloven dat de buit die deze bende verzamelde ‘belachelijk’ was, dat alle moorden bedoeld waren om het land te destabiliseren. Dat is allemaal incorrect. In De bendes achter de Bende zal de lezer zowel de exacte bedragen als het echte motief van al deze feiten ontdekken.
Jean-Pierre Adam
