Joost Houtman & Alain Mouton

Et alors?

Waarom de Fransen zo Frans zijn

24,95

Coming soon...

Et alors? De schampere reactie van wijlen president Mitterrand vat volledig waarom de Fransen zo Frans zijn. Mix je ne sais quoi, grandeur, een opmerkelijke relatie tot de eigen taal en vooral ook lossere zeden dan de gemiddelde Europeaan en je komt al een heel eind.

Kikkerbillen en schapenkloten; een Frans (on)gemak; de van moord beschuldigde Edith Piaf passeren allemaal de revue van Houtman en Mouton. De auteurs duiken ook de Franse politiek in, waarbij ze menig (presidentiële) kroon ontbloten en koppen doen rollen.

Waarom Bernadette niet Maria, maar wel een bosnimf in Lourdes zag; de Fransen wereldkampioen staken zijn; wat de Pool Frédéric Chopin, de Italiaanse Carla Bruni en de Belg Johnny Halliday zo Frans maakt; wat de echte verhalen achter meesterinbreker Lupin en de graaf van Montecristo zijn; waarom we politieke termen als links en rechts aan de Fransen te danken hebben en waarom meneer Chauvin het chauvinisme en meneer Poubelle de vuilbak uitvond? Et alors…

ISBN: 9789464369212 Categorie: Tags: , Verschijningsdatum: Februari 2022Aantal pagina's: 240p

Alain Mouton

Trends-journalist Alain Mouton (°1972): overdag gefocust op economisch-financieel nieuws en ’s avonds een vat vol politieke en hilarische historische weetjes over… la douce France.
Meer over Alain Mouton

Joost Houtman

Joost Houtman (°1976) beleeft een vrolijke identiteitscrisis. Dat leverde al Bella Figura. Waaromde Italianen zo Italiaans zijn en De Rest is Parking. Waarom de Antwerpenaren zo Antwerps zijn op. Nu werpt hij zich op de verplichte reisbestemming uit zijn jeugd: Frankrijk.
Meer over Joost Houtman

Fragment: Assimileren kan je leren

Als Charles Aznavour – geboren als Chahnour Varinag Aznavorian – decennialang misschien wel Frankrijks bekendste zanger was, dan was Louis de Funès (1914-1983) Frankrijks bekendste komiek. Deze kolderkomiek kan zijn voet naast die van Charlie Chaplin en Buster Keaton zetten, maar dat succes kreeg hij niet in de schoot geworpen. De Funès was al 42 en had er als jobhopper al ‘carrières’ opzitten als bonthandelaar, industrieel tekenaar, fotolaborant, boekhouder en barman toen hij de lachspieren van het grote publiek voor het eerst kietelde met zijn bijrol als kruidenier in La Traversée de Paris. Zo ontdekte Frankrijk zijn talent, al zou de grote doorbraak nog tot 1964 op zich laten wachten. Toen lokte hij met het iconische Le gendarme de Saint-Tropez– de eerste film in een reeks van zes – miljoenen Fransen naar de cinema. Met Fantômas – het Franse antwoord op James Bond – in hetzelfde jaar deed hij dat nog eens over. Niet alleen Frankrijk viel voor Koning Bekketrek, ook de rest van de wereld. In de Sovjetlanden werd Fantômas trouwens een regelrechte kaskraker met om en bij de 60 miljoen bezoekers.

Dat zijn echte naam eigenlijk Louis de Funès de Galarza is, is een behoorlijk pittig quizweetje. Inderdaad, deze oer-Franse acteur heeft Spaanse wortels. Zijn ouders ontvluchtten Spanje niet om economische of politieke, maar wel om amoureuze redenen. Hun vlucht was een passionele vlucht. Vader Carlos Luis de Funes ‘schaakte’ zijn toekomstige echtgenote Leonor in 1904 naar Frankrijk omdat hun ouders zich verzetten tegen het huwelijk. Het is trouwens aan moeder Leonor dat we ook de geboorte van de komiek de Funès te danken hebben. Van haar kreeg hij de grootste acteerlessen: ‘Ze was Spaans, welbespraakt en schoot geregeld in des colères fantastiques’, zei hij daarover ooit in het Franse programma Connaître le cinéma. ‘Ze was eigenlijk een comédienne. Ik speel altijd mijn moeder. Zij liet zich, zoals ik in de films, altijd graag bedienen.’

Je kunt nooit genoeg boeken over Frankrijk in huis hebben. — Bart Van Loo