Dyab Abou Jahjah

Verlichting onder vuur

Woke, islamisme, extreemrechts

26,95

Coming soon...

Illiberalisme wint aan kracht. Als het centrum valt, dan vallen de waarden van de verlichting en de moderniteit.

Dyab Abou Jahjah neemt de lezer mee op zijn persoonlijke reis. Van staatsvijand nummer één tot gewaardeerd opiniemaker, van Borgerhout via Beiroet naar Brussel. Hij traceert de evolutie van zijn eigen ideeën, en die van de bredere samenleving.

De woke-beweging, islamisme en jihadisme, en extreemrechts: hoe beïnvloeden deze illiberale stromingen elkaar? Hoe kunnen we er een antwoord op bieden, zonder te vervallen in extremisme en racisme? Abou Jahjah is even kritisch voor het centrum, dat geen antwoord biedt op het gevoel van vervreemding.

België’s meest kritische denker fileert de grote samenlevingsproblemen. Abou Jahjah is bezorgd, maar niet pessimistisch. Hij pleit voor een assertief ‘radicaal centrum’ om de moderniteit te redden.

ISBN: 9789464369205 Categorie: Tags: , , Verschijningsdatum: April 2022Aantal pagina's: 280p

Dyab Abou Jahjah

Dyab Abou Jahjah (1971) is publicist, opiniemaker en leraar middelbaar onderwijs in Brussel. Hij stichtte de Arabisch-Europese Liga in 2000 en Movement X in 2014. De AEL had een grote impact op het politieke bewustzijn van Belgen en Nederlanders met migratieroots. Hij werkt aan een doctoraat over ‘Discours, identiteit en macht in tijden van globalisering’. 
Meer over Dyab Abou Jahjah

Fragment

Woke, extreemrechts, islamisme: drie illiberale stromingen die de moderniteit en haar verwezenlijkingen verwerpen. Democratie, secularisme, mensenrechten, sociale verworvenheden, de scheiding der machten, universalisme, solidariteit: alles stellen zij in het beste geval in vraag, of verwerpen ze ronduit.

De drie ‘illiberalismen’ hebben niet zelf de omstandigheden van hun succes gecreëerd. Zij zijn niet altijd bijzonder goed georganiseerd of getalenteerd. Ze reageren tegen een reëel beleefde ervaring van vervreemding, van ‘autochtonen’ en ‘allochtonen’. Een ervaring waarop de traditionele partijen nooit een antwoord hebben kunnen (of willen) formuleren. Met als resultaat dat het debat enkel door de extremen wordt gevoerd.

Ja, de illiberale bewegingen hebben ongelijk. Maar ze leggen wel de vinger op de wonde – of steken hem er gewoon in. Dat doet pijn. Enkel doordat het centrum de wonde nooit verzorgd heeft, krijgen de extremen daartoe de kans. We zullen moeten praten met de wokes, met extreemrechts en met de islamisten. Zonder toe te geven op onze waarden, maar met open vizier en zonder ‘cancel culture’.

De illiberale krachten rukken op en worden assertief, terwijl het centrum onder enorme druk staat. Sommigen geloven dat het centrum niet zal standhouden. En als het centrum ooit valt, valt de moderniteit en de verlichting mee, en dat is een catastrofe.

Daarom moeten we het centrum scherper maken en ‘edge’ geven, we moeten het radicaliseren. Het centrum moet aanvallen, en het moet de liberale democratie, het secularisme, de sociale solidariteit en de verlichtingsgedachte tout court, nieuw leven inblazen.

Het radicale centrum moet zelfbeheersing en weerbaarheid belichamen, geen hysterie en aangeleerde kwetsbaarheid. Het moet een cultuur in ere herstellen die zich keert tegen eeuwig slachtofferschap en verontwaardiging.

Een democratie overleeft maar zolang er democraten op de barricaden staan. De verlichtingsgedachte overleeft maar zolang er mensen zijn die haar willen verdedigen en verspreiden.

Ik hou van kleurrijke, tegendraadse, verstandige persoonlijkheden. Je leert van hen. — Geert Noels, econoom

Ik ben het niet met alles eens, zeker als het om ‘wokeness’ gaat, maar Abou Jahjah is een scherp en origineel denker. — Stella Bergsma, auteur en opiniemaker